Topmenu

Historie

Ontstaan

Na veel jaren gesteggel kreeg Oosterhout in 1984 een cultureel centrum of schouwburgaan het Torenplein: “De Bussel”. In 1983 kwamen al enkele lieden uit het Oosterhoutse culturele leven bij elkaar om te werken aan een openingsproductie, waaraan zo veel mogelijk vertegenwoordigers van de verschillende Oosterhoutse culturele verenigingen en instanties mee zouden werken. Een Oosterhouts toneeldrama “De Schout van Oosterhout” werd herschreven tot een revue met spel, muziek, zang, dans en spektakel, die met veel succes in september 1984 op de planken stond. Het was duidelijk een collectief Oosterhouts product in al zijn facetten onder regie van Ton Biemans.

1986

De toenmalige directeur van “De Bussel”, Piet de Koning, pakte de revuedraad snel op en stelde een Nieuwjaarsrevue voor. Dat resulteerde op 1 januari 1986 in de revue“Torentje Hoger”, een persiflage op de goede-doelen-televisieshows, waarbij men de toren van Sint Jan wilde afbouwen. De zo goed als doorzichtige jurk van de presentatrice gaf ‘stof tot gesprek’.

De muziek werd in deze twee revue’s geschreven door Joep Moonen.

1988

In januari 1987 werd – dit keer onder regie van John Bliemer – “Oosterhout, nooit van gehoord, meneer!” ten uitvoer gebracht, als reactie op de wervende slogan langs de snelweg A27 : ‘Oosterhout daar kun je niet aan voorbij’. Mooi Keetje en Abraham kregen iets moois met elkaar. René van Bijnen en Peter Schouten gaven als de twee oude heren uit de Muppetshow commentaar op alles en iedereen. Antoine Trommelen deed voor het eerst mee en Ton Biemans becommentarieerde Jaap Oomen in De Stem.

Het nog steeds in Oosterhout ontbrekende station was onderwerp van de revue van 1988 “Oosterhout Centraal”, waarin de stad aansluiting leek te krijgen op de TGV-lijn.

De Bussel vijf jaar

1989

Ter gelegenheid van het vijfjarig bestaan van De Bussel werd de revue “Oosterhout leeft” geschreven, waarin Oosterhout gepersonifieerd werd en die in september 1989 opgevoerd werd. Markante beelden waren Noud Vingerhoets die van een muur afgegooid werd en de de duivel die in het water verdween: een gedeelte van De Bussel was onder water gezet!

In januari 1991 kon de Oosterhoutse bevolking genieten van “Oosterhout naar de maan”. Ton Biemans speelde mee als wethouder Schriek en John Bliemer regisseerde. Antoine Trommelen had inmiddels zijn vaste muzikale stek gevonden.

Toen veranderde er wat…

1993

De druk om elk jaar een revue op de planken te krijgen was groot. Niet alleen voor de makers maar ook voor personeel van De Bussel, dat met Kerst en Nieuwjaar maar amper thuis was. Besloten werd om een tweejaarlijkse cyclus te hanteren, waardoor de eerstvolgende revue (“Geschiedenix”) in 1993 in De Bussel te zien was, waarin de geschiedenis van West Europa terug gebracht werd tot de geschiedenis van Oosterhout , maar dat is ook de enig juiste wijze om de geschiedenis te bekijken! Asterix, brandstapels, Napoleon en andere oorlogshandelingen werden in vliegende vaart becommentarieerd door ‘Theo Peeters’.

REVUETJE TUSSEN DE SCHUIFDEUREN
Het feit dat er in 1992 géén revue te zien was, was voor een aantal revuefanaten aanleiding om in de jaren tussen de verschillende – van dan af zogenaamde – “grote” revue’s een “klein” revuetje tussen de schuifdeuren in Café de Kloek op te voeren. Voor het eerst in januari 1994.
Maar dit terzijde…

“De Bussel bestaat nu een jaartje of tien..”

1995

In 1995 werd Oosterhout overvallen door het spektakel “Gala of the Year”, waarin een tweetal speurneuzen (“O, ik koester mijn neus…!”) op zoek gingen naar notaris Stoetzer, onder andere in het verre Sri Lanka…. Deze revue eindigde in een prachtig circus, waarin bekende Oosterhouters zich van hun beste circus-kant lieten zien.

1997

In 1997 schitterden Janny en René van Bijnen als Oma en Opa mét natuurlijk vele anderen in “Zo zijn wij niet getrouwd”. Een prachtige, enorme, gouden lijst completeerde de familiefoto en “Espresso” en “Cappuccino” smaken sinds die tijd voor de toeschouwers anders.

1999

Twee jaar later (januari 1999) stond ‘the making of’ centraal in “Eindeloos..?!” Hoe komt een revue tot stand? Wat komt er allemaal bij kijken…? Ook in deze revue een exotisch uitstapje naar Mexico, dit keer, waar de Partita del Communio de scepter zwaaide.

2001

In 2001 werd voor het eerst gewerkt met een vast decor : de lounge van Hotel de Drie Halve Manen, dat symbool stond voor de gemeente Oosterhout dat met een groot tekort kampte. Kees zou wonderen komen verrichten en dat bleek niet Kees Leijten te zijn. Oosterhout verdween tenslotte “Van de kaart”, onder de klanken van een prachtig en aangrijpend slotlied: “Zet je koffer klaar, want je weet maar nooit..”

2004

De in principe voor januari 2003 geplande revue ging niet door vanwege het ontbreken van financiële middelen, maar dat werd in 2004 op een fraaie manier ingehaald bij“Ongehoord!”. Ook dit keer weer een allegorisch verhaal, waarbij de muizen onder de Oosterhoutse Markt fel protesteerden tegen de geplande fietsenkelder.

2006

De revue van 2006 stond in het teken van de teloorgang van natuurbad Surae met alle ‘natuurlijke’ gevolgen van dien. Want de vraag blijft wie het uiteindelijk voor het zeggen heeft: de mens of de natuur?
En als de papagaai, de wigwam, de eik en de uil -pardon: oehoe!- zich er mee gaan bemoeien, kan het alleen maar uitmonden in “Nee, nee en nog eens nee!”.

2008

In 2009 zou Oosterhout 200 jaar stadsrechten vieren. In een prachtig stripdecor worden “De Rammelende Rechten” [2008] tegen het licht gehouden. Burgemeester Helmi Huijbregts reist naar Parijs om de originele rechten op te gaan halen. Maar het heden wordt  dwars gezeten door het verleden en keizer Napoleon doet een ultieme poging die rechten níet aan Oosterhout te geven, want we hebben het wel over stadsrechten…

2010

Het Huis van Cultuur staat centraal in “het Huis Oosterhout” zoals de revue van 2010 heet. In de verschillende kamers van het majestueuze huis zetelen diverse groeperingen. Ze moeten elkaar dulden. Er woont ook een irritante huismeester die de vuile klusjes op moet knappen: “Iemand moet het doen”. Oosterhout betreurt intussen het vertrek van burgemeester Helmi en ontvangt de nieuwe burgemeester, meneer Huisman,  die tijdelijk een onderkomen vindt in één van de kamers van het huis.

dsc_9330

2012

In “Ondersteboven” [2012] staan, of beter: liggen de ingestorte buurthuizen centraal. Allerlei verenigingen moeten op zoek naar een nieuw onderkomen. Ze krijgen hulp van de Muzen die vanuit hun hemel het Oosterhoutse gerommel bekijken. Verschillende wethouders proberen hun kiezers nog gerust te stellen. Ook de burgemeester laat zich zien en de piepjonge liberale fractieleider speelt een sleutelrol.

Terug naar boven

Website gerealiseerd door Moriz